KAYBEDEN KARABÜK

Karabük 13 haneli bir köy iken Mustafa Kemal Atatürk’ün başlattığı sanayi devriminde ülkenin ilk entegre demir çelik fabrikası üzerinde büyüyen,göç alan,köy iken ilçe,il olup bugünkü konumuna gelen bir şehir adı gibi bahtıda kara bir şehir.haksızlığa susmayan başkaldıran mahallelerdeki ağabeylerin yaşlanması,aramızdan ayrılması sonucu Kuzuların Sessizliğine bürünmüş şehir.

geçtiğimiz gün ülkelerine kabul edilmeyen 1500 Cezayirli İstanbuldan Safranbolu’da bir yurda yerleştirildi,şehir hastanesindeki yoğun BAKIM yatak sayısı azmı çokmu diye sorulmadan,SAFRANBOLU belediye başkanına tenezzül edilip haber verilmeden.

isyan edenlere bakıyorum şehir için yanlış işlere susmayan yine aynı insanlar.meşhur sarı öküz hikayesini bilir herkes biz Karabük’te sarı öküzü verdiğimiz gün kaybettik Savaşı.Karabükü teşviğe almıyoruz dediler ellerimiz kızarırcasına alkışladık,5000 Evler Doğum hastanesi yıkıldı alkışladık,şehrin tek sosyal aktivitesi reklamını yapan Karabüksporu bitirdiler alkışladık,hakları olan %42 lik zammı elinden alınan emekçi işçi kardeşlerimizin hak mücadelesine sustuk,

onlar işten atılırken sustuk alkışladık o insanların çoluğu çocuğu gözyaşı dökerken,beni sokmayan yılan bin yaşasın dedik sustuk.kardemir zehirli gaz saçarken şehrin içindeki haddaneler zehir saçarken bir mercedese şehrini satanlara sustuk.ülkede 46 şehire alınmayan zehir saçan Marzinge çıkarlarımız için sustuk

(bende suçluyum çuvaldızı kendime batırayım ortaklarının kim olduğunu bilmeden övdüm bide o insanları banada yazıklar olsun araştırmacı gazeteciyiz diye hava attık yıllarca) uzun lafın kısası dostlar haksızlığa konuşmayan bir şehire bugün 1500 Cezayirli gelmiş yarın 5000 kişi gelmiş farketmiyor.benim şehrim Sarı Öküzü verdiği gün kaybetti o savaşı.Yüce ALLAH tüm insanlığı korusun elden başka bir şeyde gelmiyor